چوھدری: اَج کیہہ پکائیے دس تیرا کیہہ خیال اے
رحماں: میں کیہہ خیال دسّاں میری کیہہ مجال اے
چوھدری: رحمیاں چل اَج فیر چسکے اِی لا لَئیّے
لَبَھ جان چنگیاں تے بِھنڈیاں پکا لَئیےّ
رحماں: واہ واتُساں بُجھیاں نیں دلاں دیاں چوریاں
میرا وی ایہہ دل سی پکائیے اَج توریاں
لُونواں والی بھِنڈی ہووے پوٹا پوٹا لمّی ہووے
ہرلی تے کچُور ہووے سوہنی ہووے کُولی ہووے
وچ ہوون بکرے دے پُٹّھ دیاں بوٹیاں
نال ہون چھنڈیاں تندورری دیاں روٹیاں
مکّھنے دا پیڑا ہووے لسّی دا پیالہ ہووے
بِھنڈیاں دے نخرے تے گرم مسالہ ہووے
بھنڈیاں بنانا وی تے کوئی کوئی جانداۓ
رِنّھناں پکانا وی تےکوئی کوئی جانداۓ
اُٹّھاں فیر چوہدری جی پھڑاں میں تیاریاں
بِھنڈیاں بناواں اَج رَج کے کراریاں
چوھدری: رحمیاں ھزار ہون مزیدار بِھنڈیاں
ہوندیاں نے کُجھ ذرا لیس دار بھنڈیاں
رحماں: دفع کرو چوہدری جی سبزیاں دی تھوڑ اے
سانوں اِیہہ لسُوڑیاں پکان دی کیہہ لوڑ اے
بندہ کاہنوں بھنِڈیاں دی لیس دی ہواڑ لَئیے
ایہدے نالوں پَولی دی سریش بھانویں چاہڑلَئے
چوھدری : فیر کِیہہ خیال اے تیرا جھڑی نہ منا لَئیّے
جے توں آکھیں رحمیاں کریلے نہ پکا لَئَیے
رحماں: رِیس اے کوئی چوہدری جی آپ دے خیال دی
جمّی اے کوئی سبزی کریلیاں دے نال دی
ڈِھڈ وچ اِنج جویں لو لگ پئی اے
تُساں گل کیتی اے تے رال وگ پئی اے
سچ پُچّھو چوہدری جی ایہو میری راء اے
مینوں وی چروکنا کریلیاں دا چاء اے
چوہدری جی ہووے جے کریلا چنگا پلیا
وچ ہووے قیمہ اُتّے دھاگہ ہووے ولیا
گنڈھیاں ٹماٹراں دے نال ہووے تُنّیاں
فیر ہووے گھر دے گھیو وچ بُھنیاں
فیر کوئی چوہدری جی اوس دا سواد اے
پَر وِی پکایا سی تُساں نوں وی تے یاد اے
چوھدری : ہوربیبا ایہدی مینوں ہر گل بھاؤندی اے
رحمیاں کریلیاں وچ کَوڑ ذرا ہوندی اے
رحماں: دفع کرو زہر تے چریتا مینوں لگدا ئے
نِمّ تے دھریک دا بھرا مینوں لگدائے
پلے پلے دنداں تھلّے جیِبھ پئی سُکدی
کھا مر لَئیّے تے تَریہہ نئیں مُکدی
تُمّے دیاں گولیاں کریلیاں تو پِھکّیاں
اینہاں نالوں چاہڑ لو کونین دی ٹِکّیاں
چوھدری: رحمیاں فیر اِنّج کر تُوں کوئی راء دے
پُچھیں تے بتاؤنواں دا وی اپنا سواد اے
رحماں: ربّ تہاڈا بھلا کرے کِڈّی سوہنی گل اے
ایہو جیہے ذائقے والا ہور کہیڑا پھل اے
کالے کالے لشِکدے تے گول مول چاہڑ لَو
چوھدری جی لَون تے وتاؤں چَول چاہڑ لَو
چوھدری: رحمیاں پکانے نوں تے جی بڑ کردائے
بُھٹّھیاں دی گرمی توں دل جی ذرا ڈر دائے
رحماں: سچ اے جی چوہدری جی ڈھڈ کاہنوں بالنا
کھان والی چیز اے کوئی وینگناں دا سالنا
بھٹّھیاں دے ڈکّ وِچ سٹنے ضرور نیں
کاہنوں پَے بھخائیے ، ساڈے ڈھڈ کوئی تندور نیں
دفع کروبَھٹھّیاں نوں بَھٹھّے کاہنوں ساڑیئے
حبشیاں نوں چوہدری جی گھر کاہنوں واڑئیے
کالیاں دے نال کاہنوں مارئیے اُڈاریاں
ساڈیاں تےہَین امریکہ نال یاریاں!
چوھدری : وَدّھ وَدّھ بولناایں ایویں بڑبولیا
سبزیاں توں جا تُوں سیاستاں نوں پُھولیا
دُوجے دی وی سُن کُجھ دُوجے نوں وی کہن دے
حکومتاں دی گل توں حکومتاں تے رہن دے
چنگا فیر بُجھ بھلا میرا کیہہ خیال اے ؟
رحماں: بُجھ لئی چوہدری جی چھولیاں دی دال اے!
حوالہ: میلہ اکھیاں دا؛ صفحہ 30
انور مسعود
