72
ہورے کیڑی گل توں ڈریا ہویا اے
غم دی تپ وچ دل کیوں سڑیا ہویا اے
رب نیں ہورے کیڑی اگ بجھاون لئی
اکھیاں دے وچ پانی بھریا ہویا اے
انج تے سارے لوک کتاباں پڑھ دے نیں
عشق نوں ٹاویں ٹاویں پڑھیا ہویا اے
اپنے آپ نوں وڈا تارو کہندا سی
مر کے پانی اتے تریا ہویا اے
شعر آکھن لئی تھاں وی اوکھی لبھدی اے
شاعراں ہر تھاں مصرع دھریا ہویا اے
ظافِرؔ ہسدا رہندا اےجو ہر ویلے
ہورے کنےدکھ اے جریا ہویا اے
محمد اویس ظافِر
