سوچاں اے کمال کیتا اے
تینوں بے مثال کیتا اے
مینوں ویکھ کے اپنا چہرہ
لوکاں پِٹ کے لال کیتا اے
میں تے تیریاں خیراں منگدی
پر نہ تو خیال کیتا اے
میری سِدھی سِدھی گل نوں
توں ای پھڑ کے چال کیتا اے
میں تے عشق دا حال سی پچھیا
فر او نیں کوئی حال کیتا اے
ثوبیہ راجپوت