ایہہ ہمسائے، ایہہ ماں جائے
کندھ ایہناں دی ساڈے سائے
او وی اِک بہرُوپن نِکلی
مَیں وی لکّھاں بھیس وٹائے
جِیندے جی گلّ اِک نہ مَنّی
قبراں تے جا پُھلّ چڑھائے
سُچے موتی اَولَے جاون
جِنہاں اپنے بھید چُھپائے
مرد قلندر اَوہَے واصؔف
سُولاں نُوں جو سِینے لائے
واصف علی واصف