آپے روواں آپے ہسّاں
دل دا روگ کدے ناں دسّاں
سارا شہر پیارا تیرا
دَس میں کیہڑے جنگل وسّاں
سوہنا گھیو دے دیوے بالے
عِشق دیاں جد پُھٹن مسّاں
مینوں اپنے آپ توں خطرہ
کِدّھر جاواں، کِِدّھر نسّاں
دُوروں پُچھن حال اساڈا
نیڑے آ مَیں کَن وِچ دسّاں
جس سمے نیں کل ٹُر جانا
اوس سمے دیاں مُشکاں کسّاں
واصؔف مَیں ہاں تتّا تھل
کون مِٹاوے میریاں تسّاں
واصف علی واصف